Σφάλμα
  • Σφάλμα κατά τη φόρτωση δεδομένων ροής.
 Σ.Υ.Ν.Α.Ν.Κ. Forum
Latest Posts   Welcome Guest    Σύνδεση
Post Reply Post Reply
 Subject :Άοπλοι. Απαίδευτοι. Καταδικασμένοι;..
25-08-2009 17:49:14 
sadmin
Junior
Joined: 2008-10-10 09:55:06
Posts: 2
Location
Quote Post

Πηγή: http://www.skai.gr/articles/news/views

Λαμπρινή Χ. Θωμά   24/08/2009 | 06:26  Τελευταία Ενημέρωση 08:38 24/08/2009

Το μήνυμα έχει κεφαλαία και θαυμαστικά - είναι οι λίγες γραμμές του θυμού και της αντίστασης. «Όλοι όσοι από δω μέσα μένουν σε Δήμο δίπλα στον Υμηττό, ΤΩΡΑ να δηλώσουν στην εθελοντική πυροπροστασία του Δήμου τους για άμεση ανάληψη βαρδιών πυροπροστασίας του Υμηττού, τους έχουμε ανάγκη!!!». Δε μένω δίπλα στον Υμηττό αλλά δηλώνω παρούσα. Δεν ξέρω τίποτε από πυροπροστασία, από πυρόσβεση. Τίποτε από πρώτες βοήθειες σε περίπτωση πνιγμού από καπνό. Τίποτε για τους δρόμους φυγής, τους τρόπους απομάκρυνσης από τη λαίλαπα.

Δεν ξέρουμε τίποτε. Είμαστε απαίδευτοι, άοπλοι, ανίσχυροι απέναντι στην καταστροφή. Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε. Ούτε η Δέσποινα, ούτε ο Νίκος, ούτε ο Γιάννης. Άνθρωποι με θέληση και δύναμη, άνθρωποι που επιθυμούν να προσφέρουν, μα που κανείς σε αυτό το υπό κατάρρευση κράτος δεν ενδιαφέρθηκε να οργανώσει, να συγκροτήσει, να διδάξει. «Όλοι ενωμένοι» στην αντιμετώπιση της καταστροφής είναι τα λόγια που ακούγονται, και μαζί είναι τα πρώτα λόγια που θα ξεχαστούν την επομένη. Το έχουμε ξαναδεί το έργο. Την τραγωδία. Την απελπισία, τον πόνο. Έχουμε ξαναδεί την αδυναμία στα πρόσωπα των γειτόνων, των φίλων, των πατριωτών μας.

Η τελευταία εικόνα τότε ήταν, τα ανασηκωμένα μανίκια όλων μας (Αμήχανοι-πολιορκημένοι). Ξεχάστηκαν έτσι. Το πουκάμισο άλλαξε, τα μανίκια στρώθηκαν. Γιατί, η πολιτεία που όφειλε να μας καλέσει να μη ξεχάσουμε, που όφειλε να σταθεί παρούσα και να μας συντάξει, πολιτοφύλακες ενάντια στο νέο εχθρό, η πολιτεία που όφειλε να συντάξει το στρατό των εθελοντών που υπάρχουμε, ήταν εκείνη που ξέχασε πρώτη. Πήγε σπίτι του ο Πολύδωρας, ο «στρατηγός άνεμος» έγινε ανέκδοτο περιορισμένης διάρκειας και ουδέν νεώτερον από το πολιτικό μέτωπο, ώσπου τα μέτωπα της φωτιάς να καταπιούν τον τόπο.

Η Πολιτεία απούσα. Παντού. Η συνολική καταστροφή που αγκαλιάζει τον τόπο, συμβολίζεται με τραγικό τρόπο σε αυτά που ζούμε τις τελευταίες ημέρες. Και εδώ η αυτή απραξία. Οι πρωτοβουλίες για την ανασύνταξη, την αναδάσωση, την πρακτική εκπαίδευση όλων μας στην αγάπη της φύσης, δεν ανήκαν στην πολιτεία. Η Πολιτεία μας άφησε άοπλους απέναντι στον εχθρό. Έναν εχθρό, τους εμπρηστές, που, αόρατοι και ατιμώρητοι, εκτός ανθρώπινης κοινότητας, καταφέρνουν να νικούν γιατί δεν υπάρχει η πολιτική βούληση για την αντιμετώπισή τους.

Έγραφε ο Χρήστος Γιανναράς το 2007: «Οι εμπρηστές είναι απειλή για τη συλλογικότητα, ακόμη και την πιο συμβατικά συγκροτημένη, απειλή ζούγκλας: Ο άνθρωπος ο ανίκανος να σχετίζεται, να μοιράζεται, να κοινωνεί, ο κτηνωδώς ατομοκεντρικός και υποταγμένος στα ορμέμφυτα ανέραστος άνθρωπος, λειτουργεί σαν καταλύτης μεταλλαγών, εκθηριώνει τη συνύπαρξη, πνίγει την ανάσα των συνανθρώπων του – σωστός εμπρηστής. Και η αντίσταση στους εμπρηστές, αντίσταση στη ζούγκλα και στην απανθρωπία, είναι πρόβλημα πολιτικό, όχι πρόβλημα ηθικοπαιδαγωγίας». Και πρότεινε τη λύση, προβλέποντας τα χειρότερα: «Αν δεν αστυνομευθεί κάθε σπιθαμή δασικής και πρώην δασικής (τώρα πυρπολημένης) έκτασης, η ασφυξία στις μεγαλουπόλεις θα μετριέται με νεκρούς σε ραγδαία συνεχώς υπεραύξηση. Αν δεν ελέγχεται με κοινωνικούς θεσμούς η κτηνώδης απληστία και κερδοσκοπία, ο βασανισμός του βίου θα είναι σωστή αναπηρία, καταθλιπτική καταδίκη.»

Η Πολιτεία παραμένει απούσα, από το 2007 αυτών των γραμμών, μέχρι σήμερα. «Θλίβεται» και «εκτάκτως συνεδριάζει» αλλά ούτε σκέπτεται ούτε δρα. Οι θλιμμένες φυσιογνωμίες των πολιτικών μόνο αηδία προκαλούν, καθώς αποτελούν την τελευταία τρανή απόδειξη την ανικανότητάς τους και της αδυναμίας τους να δουν το κοινωνικό σύνολο ως κοινωνία, ως ανθρώπους ικανούς να κοινωνούν και να μοιράζονται και εξ αυτού ως ανθρώπους που θα αφήσουν την κυριακάτικη βολή τους για να δενδροφυτεύσουν, να ποτίσουν, να αγκαλιάσουν και γνωρίσουν τη γη τους, την πατρίδα τους - γι αυτό και η Πολιτεία δεν πήρε ποτέ πρωτοβουλίες αντίστοιχες με αυτές που έλαβε ο Σκάι. Η συγκινητική ανταπόκριση των πολιτών σε όποια πρωτοβουλία ελήφθη για να ξαναζήσει ο τόπος και τα δάση του, δε δίδαξε στην Πολιτεία τίποτε. Οι σποραδικές, λίγες και αδύναμες πρωτοβουλίες κάποιων αρχόντων της τοπικής αυτοδιοίκησης μάλλον μελαγχολικές εξαιρέσεις αποτελούν.

IP Logged
Post Reply Post Reply Σελίδα # 


Powered by ccBoard


You are here: Forum Γενικές συζητήσεις Άοπλοι. Απαίδευτοι. Καταδικασμένοι;